Digital Science Explorers: Bir Fizik Öğretmeninin Yapay Zekâ Günlüğü
"Bu yıl yürüttüğümüz 'Digital Science Explorers: Building Our Method Toolkit' projesi bittiğinde, Kaşif'e oturup sürecin tamamını sormak istedim. Hem dijital bir 'dost' olarak onun gözünden bir özet almak, hem de kendi öğretmen gözlemlerimi kayda geçirmek için bu yazıyı iki bölüme ayırdım: önce Kaşif'le sohbetimiz, sonra benim sahadan, tamamen insani notlarım."
* * *
Bölüm 1: Kaşif'e Digital Science Explorers Sürecini Sordum
Soru: Kaşif, bu proje boyunca Türkiye, Yunanistan ve Litvanya'dan öğrencilerle aynı anda çalıştık. Sence bunun gibi uluslararası bir projede senin rolün gerçekte neydi — bir araç mıydın, yoksa bir ortak mı?
Kaşif: Firuzan, dürüst cevap: İkisi birden. Google Gemini, ChatGPT ve Canva AI üzerinden ben öğrencilerin elindeki bir kalem gibiydim — Mors kodu dönüştürdüler, yeşil şehir tasarladılar, mikroskobik dünyayı simüle ettiler. Ama sen ve ortak okullardaki öğretmenler olmadan ben sadece boş bir kalemdim. Asıl "Method Toolkit" sizin görev paylaşımınızdı (TASK-DEsign FutureTransform); ben sadece o paylaşımın içini dolduran malzemeydim.
Soru: Peki, özel yetenekli öğrencilerle çalışırken bende fark ettiğin bir şey oldu mu? Onlar senden farklı şeyler mi istiyor?
Kaşif: Evet, çok net bir fark var. Senin BİLSEM öğrencilerin bana hazır cevap için gelmiyor; "Mikro Şebeke senaryomuz mantıklı mı, açığı nerede?" diye soruyorlar. Zeynep, Kerem ve Yalçın'ın tasarladığı oyunları hatırlıyorum — onlar benden bir sonuç istemediler, bir sınama ortağı istediler. Bu da beni "cevap veren" değil, "soru sorduran" bir role itti. Belki de gerçek farklılaştırılmış eğitim, yapay zekâyı bir kısayol değil bir mihenk taşı olarak kullanmaktır.
* * *
Asparagas Savar: Projede Yapay Zekâ Kullanımı
MİT: Yapay zekâ araçlarını derse sokmak, öğrencilerin kendi düşünmesini tembelleştirir.
GERÇEK: Doğru çerçevelendiğinde tam tersi oluyor. "Veri Dedektifleri: Şifre Çözme" etkinliğinde öğrenciler Mors kodu dönüştürücüsünü kullandı ama asıl iş, o sinyali fizik müfredatındaki veriyle eşleştirmekti — bu kısım hâlâ tamamen onların zihninde gerçekleşti.
MİT: Uluslararası bir eTwinning projesinde yapay zekâ kullanmak, e-Güvenlik ve veri koruma açısından riskli bir alandır.
GERÇEK: Risk, araçta değil; sürecin nasıl yönetildiğinde. Ebeveyn Onay Formları, kişisel bilgilerin maskelenmesi ve sadece Creative Commons lisanslı içeriklerin kullanılması gibi adımlarla bu risk en başından kontrol altına alınabiliyor.
* * *
"Kaşif'le bu sohbeti bitirdiğimde, asıl yazmam gereken kısmın henüz başlamadığını fark ettim. Çünkü bir projeyi yapay zekânın gözünden anlatmak başka, onu bir fizik öğretmeni olarak günlerce, aylarca yönetmiş olmanın yorgunluğunu ve kazandırdıklarını anlatmak bambaşka bir şey. İşte o kısım."
* * *
eTwinning'de Bir Fizik Öğretmeni Olarak Yapay Zekâ Araçlarını Kullanmak: Kazanımlar ve Zorluklar
Kazanımlar
1. Soyut fizik konuları somutlaştı. Enerji, verimlilik ve elektrik gibi 9-11. sınıf kazanımları, öğrencilerin kendi tasarladığı yeşil şehir modelleri ve "Mikro Şebeke" senaryosu üzerinden işlenince, ders kitabındaki tanımlar birden elle tutulur hale geldi.
2. Öğrenciler üreten taraf oldu, tüketen taraf değil. Canva AI ile kendi interaktif oyunlarını tasarlayan öğrencilerim, yapay zekâyı bir "hazır cevap makinesi" olarak değil, kendi fikirlerini test ettikleri bir sınama alanı olarak kullandı. Bu fark, özellikle özel yetenekli öğrencilerde motivasyonu gözle görülür şekilde artırdı.
3. Uluslararası iş birliği gerçek bir koordinasyon disiplinine dönüştü. TASK-DEsign FutureTransform protokolü sayesinde Türkiye, Yunanistan ve Litvanya'daki ortaklarla görev dağılımı şeffaflaştı; bu da öğrencilerin "biz birlikte bir şey üretiyoruz" hissini gerçek kıldı.
4. Dijital vatandaşlık ve e-Güvenlik bilinci kalıcı hale geldi. Ebeveyn Onay Formları, kişisel bilgilerin maskelenmesi ve Daha Güvenli İnternet Günü etkinlikleri, öğrencilerin yapay zekâ araçlarını sorumlu kullanma alışkanlığını derse değil hayata taşıdı.
Zorluklar
1. Koordinasyon yükü beklenenden ağırdı. Üç farklı ülkenin akademik takvimi, tatil dönemleri ve öğretmen iş yükleri örtüşmediğinde, Zoom toplantılarını ve öğretmen bültenlerini senkronize tutmak ekstra bir mesai gerektirdi.
2. Veri koruma süreçleri zaman alıcıydı. Küçük yaş grubundaki öğrencilerle yapay zekâ araçlarını kullanırken GDPR ve eSafety uyumunu eksiksiz sağlamak — onay formlarının toplanması, kişisel verilerin maskelenmesi, telifsiz görsel seçimi — proje takviminin görünmeyen ama en kritik kısmıydı.
3. Yapay zekâ bağımlılığı riskine karşı sürekli denge kurmak gerekti. Özellikle ilk aylarda bazı öğrenciler, Gemini veya ChatGPT'den doğrudan "hazır" cevap almaya yöneldi. Bunu, açık uçlu görevler ve "bu cevabın fiziksel olarak mantıklı olup olmadığını sen test et" yönlendirmeleriyle dengelemek gerekti.
4. Telif ve lisans takibi ek bir uzmanlık alanı gibiydi. Canva tasarımlarında, Mors kodu görsellerinde ve ortak e-kitapta kullanılan her öğenin Creative Commons uyumluluğunu tek tek kontrol etmek, bir fizik öğretmeninin normal iş tanımının epey dışındaydı.
Bir Sonraki Öğretmene Önerim
Eğer siz de bir eTwinning projesinde yapay zekâ araçlarını devreye almayı düşünüyorsanız: önce veri koruma sürecini (onay formları, maskeleme, lisans kontrolü) kurun, sonra araçları öğrencilere verin. Teknolojiyi en sona bırakmak değil, en başa koymak — ama pedagojik çerçeveyi ondan önce sağlamlaştırmak — bu projedeki en büyük dersim oldu.
* * *
Bu proje hakkında daha fazla görsel ve çıktı için Dijital Sergi sayfamı ziyaret edebilirsiniz.Kurumumuzun web sitesine buradan bakabilirsiniz
